~INFORMACJA~
Nowy rozdział pojawi się jakoś po świętach bo teraz raczej nie mam czasu :( (Muszę pomagać mamie itp.)
A teraz życzę wam wszystkim wesołych świąt i szczęśliwego nowego roju <3
Jeśli macie jakieś pytania do bloga i nie tylko to zapraszam na mojego ask'a
http://ask.fm/malinka112255
poniedziałek, 23 grudnia 2013
wtorek, 10 grudnia 2013
Rozdział II
...
-Mamo...to on!-szepnęłam do mamy, lekko stukając ją w ramię.
-Kto? Gdzie?-odpowiedziała zakłopotana.
-Patrz! Tam!-wskazałam palcem na wysokiego bruneta.
-Tam?-pokazała mama nadal z wymalowanym zakłopotaniem na twarzy.
-Tak, tam! Nie mogę uwierzyć, że on tu jest-wykrzyknęłam, a wzroki wszystkich zwróciły się ku mnie.
-Car...trochę ciszej, zobacz wszyscy się na nas patrzą-odpowiedziała uciszając mnie.
-Oj mamo, daj spokój...jak mogę być cicho, kiedy jestem w jednym samolocie z Harry'm Styles'em...-po raz drugi podniosłam głos.
-A , więc stąd go znam- odpowiedziała mama również podnosząc głos, co po raz kolejny przykuło uwagę siedzących już na swoim miejscu pasażerów.
-A kto go nie zna?!-wypowiedziałam te słowa na jednym wdechu.
-Dobrze kochanie, spokojnie.
-To jest Twój bilet, poszukaj swojego miejsca, a jak znajdziesz to zadzwoń. Ja ze Stan'em siedzę tutaj.-wytłumaczyła mi mama po czym wskazała ręką swoje miejsce.
-Ok.-odpowiedziałam szybko, po czym zabrałam się za szukanie swojego miejsca.
~Cara~
To nie to, nie to i to też nie... Gdzie ono jest, przeklęłam w duchu, po czym udałam się do stewardessy, aby poprosić ją o pomoc.
-Przepraszam... gdzie jest to miejsce-podeszłam do stojącej obok wejścia kobiety, a następnie wskazałam ręką na numer mojego siedzenia.
-Och... Proszę pani, to go pani nie znajdzie-odpowiedziała i lekko się zaśmiała.
-Więc...?-zapytałam zmieszana.
-To jest miejsce w przedziale Deluxe-szybko wytłumaczyła, po czym lekko się uśmiechnęła.
-Yyym...ja nie wiedziałam-odpowiedziałam.
-Niech pani się nie martwi, ja panią zaprowadzę.-oświadczyła mi szybko.
-Och... dziękuję-odpowiedziałam szybko.
-Moja "podróż" po samolocie nie trwała zbyt długo, ponieważ zaraz po przejściu przez wielkie białe drzwi samolotu byłam przy moim miejscu.
-Oto pani miejsce-stewardessa wskazała biały skórzany fotel dwuosobowy.
-Om... dziękuje... czy ktoś będzie ze mną siedział?!-podziękowałam po czym zadałam dziewczynie pytanie.
-Miejsce nie jest zarezerwowane, aczkolwiek jeśli ktoś chciałby się do pani przysiąść, a pani się zgodzi, to wszystko będzie w porządku.-wytłumaczyła.
-Rozumiem...bardzo dziękuję-odpowiedziałam nieco zmieszana, po czym jeszcze raz podziękowałam.
-Czy może podać pani coś do picia?-zapytała jednocześnie zmieniając temat.
-Nie dziękuję.-odpowiedziałam, po czym uśmiechnęłam się do drobnej postury pracowniczki.
-W razie czego proszę mnie zawołać-uśmiechnęła się, po czym odeszła.
Ponownie się uśmiechnęłam i postanowiłam zająć się sobą. Wyjęłam z mojej torby ulubioną książkę pt. "Gdzie Jesteśmy". Oczywiście była to biografii One Direction, bo innego typu książek nie czytam. W całości poświęciłam się lekturze.
-Przepraszam...
*brak odpowiedzi*
-Przepraszam...-usłyszałam lekko zachrypnięty głos, który jakby był mi znajomy.
-Umm...tak?!-odpowiedziałam, nie odrywając się od czytania.
-Mogę się przysiąść?-zapytał ten sam znajomy mi głos.
-Ok.-odpowiedziałam nie za bardzo wykazując zadowolenie, ponieważ nie miałam zbytnio ochoty na rozmowę. Ponownie wgłębiłem się w lekturze, lecz wyrwał mnie ten sam, już bardziej znajomy mi głos.
-"Ostro pracuj, ostro baluj i bądź dobry"-zacytował fragment z tej książki, którą właśnie czytałam, a wtedy wszystko się wyjaśniło.Ten głos z pewnością należał do niego, ale czy to możliwe?
-Hhhaaaaa...ry?!- z niepewnością podniosłam wzrok, na niego towarzyszka.
-Tak, to ja.- odpowieział ukazując przy tym swoje dołeczki. Ale nie jestem pewien, czy tym Harry'm, o którego Ci chodzi...-droczył się ze mną.
-Oj... już Ty wiesz, o którego mi chodzi-odpowiedziałam szybko.
-Skoro tak sądzisz...-odpowiedział z akcentem pięcio letniego dziecka.
-Więc...-już miałam zadać mojemu nowemu koledze pytanie gdy nagle zadzwonił...właśnie budzik?!
A więc jest drugi rozdział :P Ciekawe czy ktoś to czyta xD
Następny pojawi się ok. Niedzieli
Do zobaczenia
xxx
niedziela, 1 grudnia 2013
Rozdział I
~Cara~
Rok temu zmarł tata. To było coś strasznego...mama do dziś ma gorsze dni, w których całkowicie zamyka się w sobie i myśli dlaczego to spotkało właśnie jego. Mi też nie jest łatwo, ale staram się jakoś pozbierać i pomóc jakoś mamie, ale to nie jest takie łatwe! Gdy zaproponowałam jej terapię u psychologa wpadła w szał i więcej nawet nie chciała o tym słuchać, ale jestem pewna, że to by jej pomogło. Od dłuższego czasu chodzi za mną myśl, żeby się przeprowadzić i myślę, że to byłoby najlepsze wyjście, ale z drugiej strony tu mama ma pracę a ja i Stan mamy szkołę. Nie wiem czy w nowym miejscu mamie udałoby się znaleźć nową pracę a nam odpowiednią szkołę, ale pogadam o tym z mamą...
~*~
-Mamooo...-wesoła krzyczałam na cały dom, aby jak najszybciej odnaleźć mamę.
-Tak kochanie ?-przerażona mama wyszła zza rogu kuchni.
-Mam pewien plan jak uwolnić się od naszych...bolesnych wspomnień...-nagle jakoś zesmutniałam.
-Hej. Kochanie ?! Wszystko ok ? Co tak nagle zesmutniałaś...-zapytała lekko podenerwowana mama.
-Nie, nic się nie stało. Tylko...przypomniałam sobie o tacie...
-Hej Car...wszystko będzie dobrze. To jak powiesz mi co to z plan ?-pocieszyła mnie mama,chodź i tak wiedziałam, że jej samej nie jest łatwo.
-Może byśmy się przeprowadzili-powiedziałam cicho.
-Myślę, że to nie jest taki zły pomysł, ale dobrze wiesz, że to nie będzie takie łatwe...
-Tak wiem mamo, ale to by mogło nam pomóc...
-Myślałaś już może gdzie tak dokładniej mielibyśmy się przeprowadzić ?-zapytała entuzjastycznie mama
-Hmm...myślę że Holmes Chapel byłoby idealne...-odpowiedziałam szybko.
-Ty to zawsze coś wymyślisz-zaśmiała się mama
-No bo to przecież ja-puściłam oczko i się uśmiechnęłam.
-Czekaj, czekaj...czy to nie tam mieszkał ten twój Harry czy jak mu tam ?-zapytała zdziwiona mama.
-Nieeeeee...-odpowiedziałam sarkastycznie, co od razu wyczuła moja mama.
-Oj ja Cie już bardzo dobrze znam...to dla niego chcesz się tam przeprowadzić.
-No mamo nie tylko dlatego...-odpowiedziałam
-Dobrze skoro tak sądzisz...to chodź poszukamy jakiegoś odpowiedniego domu.
-Ok ! To ja lecę włączyć komputer.-wstałam i pobiegłam do pokoju cała w skowronkach.
[...]
-Myślę, że ten jest odpowiedni...podaj mi numer to zadzwonię do właściciela.
-768*******
-O...jest sygnał...Halo ?-powiedziała mama po czym wyszła z pokoju.
Wróciła cała w skowronkach, co oznaczało dobrą wiadomość.
-I co?- zapytałam oczekując szybkiej odpowiedzi.
-Jest nasz- odpowiedziała szczęśliwa mama.
[...] Miesiąc później
-Wszystko spakowane kochani?- zapytała mama.
-Tak !-odpowiedziałam chóralnie z moim braciszkiem.
-To jedziemy na samolot.Wylatujemy za 2 godziny-oznajmiła mama, po czym wyszliśmy z domu.
"Pasażerów lotu nr 458 z Dublina do Londynu prosimy o udanie się się na odprawę"
Z głośników na lotnisku wydostał się dźwięk a ja szturchnęłam mamę na znak że pora na nas.
Godzinę później było już po odprawie a my udaliśmy się do samolotu. To co tam zobaczyłam zapamiętam do końca życia...
___________________________________
I jest pierwszy rozdział :D Pewnie i tak nie będzie komentarzy ale warto spróbować 2 kom.=next !
Rok temu zmarł tata. To było coś strasznego...mama do dziś ma gorsze dni, w których całkowicie zamyka się w sobie i myśli dlaczego to spotkało właśnie jego. Mi też nie jest łatwo, ale staram się jakoś pozbierać i pomóc jakoś mamie, ale to nie jest takie łatwe! Gdy zaproponowałam jej terapię u psychologa wpadła w szał i więcej nawet nie chciała o tym słuchać, ale jestem pewna, że to by jej pomogło. Od dłuższego czasu chodzi za mną myśl, żeby się przeprowadzić i myślę, że to byłoby najlepsze wyjście, ale z drugiej strony tu mama ma pracę a ja i Stan mamy szkołę. Nie wiem czy w nowym miejscu mamie udałoby się znaleźć nową pracę a nam odpowiednią szkołę, ale pogadam o tym z mamą...
~*~
-Mamooo...-wesoła krzyczałam na cały dom, aby jak najszybciej odnaleźć mamę.
-Tak kochanie ?-przerażona mama wyszła zza rogu kuchni.
-Mam pewien plan jak uwolnić się od naszych...bolesnych wspomnień...-nagle jakoś zesmutniałam.
-Hej. Kochanie ?! Wszystko ok ? Co tak nagle zesmutniałaś...-zapytała lekko podenerwowana mama.
-Nie, nic się nie stało. Tylko...przypomniałam sobie o tacie...
-Hej Car...wszystko będzie dobrze. To jak powiesz mi co to z plan ?-pocieszyła mnie mama,chodź i tak wiedziałam, że jej samej nie jest łatwo.
-Może byśmy się przeprowadzili-powiedziałam cicho.
-Myślę, że to nie jest taki zły pomysł, ale dobrze wiesz, że to nie będzie takie łatwe...
-Tak wiem mamo, ale to by mogło nam pomóc...
-Myślałaś już może gdzie tak dokładniej mielibyśmy się przeprowadzić ?-zapytała entuzjastycznie mama
-Hmm...myślę że Holmes Chapel byłoby idealne...-odpowiedziałam szybko.
-Ty to zawsze coś wymyślisz-zaśmiała się mama
-No bo to przecież ja-puściłam oczko i się uśmiechnęłam.
-Czekaj, czekaj...czy to nie tam mieszkał ten twój Harry czy jak mu tam ?-zapytała zdziwiona mama.
-Nieeeeee...-odpowiedziałam sarkastycznie, co od razu wyczuła moja mama.
-Oj ja Cie już bardzo dobrze znam...to dla niego chcesz się tam przeprowadzić.
-No mamo nie tylko dlatego...-odpowiedziałam
-Dobrze skoro tak sądzisz...to chodź poszukamy jakiegoś odpowiedniego domu.
-Ok ! To ja lecę włączyć komputer.-wstałam i pobiegłam do pokoju cała w skowronkach.
[...]
-Myślę, że ten jest odpowiedni...podaj mi numer to zadzwonię do właściciela.
-768*******
-O...jest sygnał...Halo ?-powiedziała mama po czym wyszła z pokoju.
Wróciła cała w skowronkach, co oznaczało dobrą wiadomość.
-I co?- zapytałam oczekując szybkiej odpowiedzi.
-Jest nasz- odpowiedziała szczęśliwa mama.
[...] Miesiąc później
-Wszystko spakowane kochani?- zapytała mama.
-Tak !-odpowiedziałam chóralnie z moim braciszkiem.
-To jedziemy na samolot.Wylatujemy za 2 godziny-oznajmiła mama, po czym wyszliśmy z domu.
"Pasażerów lotu nr 458 z Dublina do Londynu prosimy o udanie się się na odprawę"
Z głośników na lotnisku wydostał się dźwięk a ja szturchnęłam mamę na znak że pora na nas.
Godzinę później było już po odprawie a my udaliśmy się do samolotu. To co tam zobaczyłam zapamiętam do końca życia...
___________________________________
I jest pierwszy rozdział :D Pewnie i tak nie będzie komentarzy ale warto spróbować 2 kom.=next !
Prolog
Cara ma 18 lat. Mieszka w Dublinie wraz z mamą Kristen i młodzszym o 6 lat bratem Stanem. Rok temu zmarł ojciec Cary i Stana, a zarazem mąż Kristen. Wszystko byłoby w porządku, gdyby nie to, że stary dom ciągle przypomina rodzinie o bolesnej stracie...Dlatego Cara wraz z mamą i bratem postanawia się przeprowadzić do spokojnej wsi Holmes Chapel w Anglii. Kogo pozna Cara i jak potocz się dalsze losy jej rodziny ? Dowiesz się czytając tego bloga...
Bohaterowie

Cara Delevingne
18 lat
Ucieka od smutnych wspomnień...tym sposobem trafia do Londynu...co się tam stanie ?
Harry Styles
19 lat
Członek znanego zespołu One Direction.
Pewnego dnia poznaje wyjątkową dziewczynę...co będzie dalej ?
Pewnego dnia poznaje wyjątkową dziewczynę...co będzie dalej ?
Niall Horan
20 lat
Członek One Direction
Louis Tomlinson
21 lat
21 lat
Członek One Direction
Jest szczęśliwy ze swoją dziewczyną El
Liam Payne
20 lat
20 lat
Członek One Direction
Cieszy się szczęściem ze swoją dziewczyną Dani. Czy jedna pozornie miła dziewczyna może wszystko zmienić ?!
Cieszy się szczęściem ze swoją dziewczyną Dani. Czy jedna pozornie miła dziewczyna może wszystko zmienić ?!
Zayn Malik
20 lat
Członek One Direction
20 lat
Członek One Direction
Podczas trasy koncertowej poznaje wyjątkową dziewczynę. Czy zmieni się tylko dla niej ?
Perrie Edwards Danielle Peazer i Eleanor Calder (od lewej)
Przyjaciółki w zasadzie od zawsze. Dani i El spotykają się z członkami One Direction. Perrie nie ma chłopaka, lecz niedługo się to zmieni.
Przyjaciółki w zasadzie od zawsze. Dani i El spotykają się z członkami One Direction. Perrie nie ma chłopaka, lecz niedługo się to zmieni.
Subskrybuj:
Posty (Atom)





